Zmiana miejsca pracy, bez zmiany pracy. Jednych to "zwilża" inni wolą pozostać na miejscu alergicznie reagując na wszelkie przeprowadzki. W moim przypadku osobisty stosunek do tego tematu nie ma znaczenia, bo nikt nie pyta czy chcę.

Po prostu schodzę z drugiego piętra, prawie jednoosobowego pokoju i względnego spokoju w dużą przestrzeń, pełną głosów i ich właścicieli, pełną telefonicznych kabli pełzających po biurkach, wielkich okien wychodzących na trawnik i parking, gdzie koledzy i koleżanki z firmy parkują swoje samochody...

Doprawdy to inspirujący widok. Gdybym był w nastroju mógłbym wygenerować tekst o przemijaniu. O ludziach, którzy zagubieni przewożą swoje ciała z miejsca na miejsce, nie znajdując bądź znajdując ukojenie. O kasztanach, które już szykują się do pokojowego desantu na zielone trawniki ...

Widziałem cię przez okno. Wiesz siedziałem na parkingu w samochodzie i patrzyłem na to wasze "akwarium" - mówi szef jednego z wydziałów - I jak tak patrzyłem na ciebie, to mi się nawet palić odechciało. Rechocze, lubieżnie oblizując usta.

Ja też się uśmiecham, bo być może właśnie spełniłem dobry uczynek, nie robiąc nic.